اهدای‌ جنين

لاپاراسکوپی | جراحی لاپاراسکوپی

اهدای‌ جنين در مواقعی مورد استفاده قرار می گیرد که زوجین توانایی باوری نداشته و صاحب فرزند نشوند. در واقع بهتر است بگوییم زمانی که لقاح تخمک و اسپرم برای برای زوج گیرنده نباشد گفته می شود که برای بارداری از اهدای‌ جنين استفاده شده است.

اهدای‌ جنين

کاربرد اهدای‌ جنين

از روش اهدای‌ جنين در دوحالت استفاده می شود :

1ـ در مواردی که مرد توانایی تولید اسپرم را نه در نمونه مایع منی و نه در بیوپسی بیضه ها نداشته و نتیجه گرفته می شود که مشکل ناباروری از سمت مرد است . در این حالت از اهدای‌ جنين استفاده می شود.

2ـ زمانی که در بارداری خطر انتقال بیماری های ژنتیکی مانند هموفیلی، دیستروفی عضلانی دوشن و یا ناهنجاری های مادرزادی به نسل های بعدی باشد ، در صورتی که بتوان به کمک اهدای‌ جنين از این مشکل جلوگیری نمود ، از اهدای‌ جنين استفاده می شود.

روند اهدای‌ جنين

برای زوج هایی که مشکل ناباروری داشته و تمایل به استفاده از اهدای‌ جنين دارند ، می توان از 2 منبع ، استفاده نمود. اول زوج هایی که برای درمان ناباروری خود از تکنیک تزریق اسپرم به تخمک  (میکرواینجکشن) استفاده کرده اند و تعداد جنین های تشکیل شده بیشتر از تعداد جنین های انتقالی بوده و دیگر تمایلی به استفاده از جنین های منجمد شده خود ندارند و دسته دوم زوج هایی هستند که مشکل ناباروری نداشته و تمایل دارند که اهدای‌ جنين کنند.

بعد از مراجعه زوجین به مركز ناباروري و انجام آزمایشات بعد از اثبات اینکه هیچ کدام از روش های درمان ناباروری برای زوجین جوابگو نیست ، به واحد مددکاری معرفی می شوند. در این واحد درباره تمام زوایای این مساله به زوجین توضیح داده شده و بعد از سپری شدن مدت انتظار زوجین ، برای احراز صلاحیت اخلاقی و جسمی و اجتماعی  نامه ای به دادگاه خانواده و پزشکی قانونی فرستاده می شود. بعد از صدور مجوز های لازم می توانند وارد دوره درمانی شوند.

از شرایط اهدای‌ جنين ، ناشناس ماندن پدر و مادر است . به این معنی که تا سن 18 سالگی زوجین اهدا کننده و دیافت کننده همدیگر را نشناخته و بعد از سن 18 سالگی فرزند حاصل ، تنها در صورت درخواست فرزند ، هویت پدر و مادر ژنتیکی به او اعلام می شود. نکته بسیار مهم در روند درمان این است که هم زوج اهدا کننده و هم زوج دریافت کننده درباره مسائل حقوقی و شرعی این موضوع تحقیق کرده و آن را پذیرفته باشند.