جراحی بینی گوشتی

بسیاری از افراد می پرسند آیا نتیجه جراحی بینی گوشتی آیا موفقیت آمیز خواهد بود؟در صورتی که در انتخاب جراح بینی خود دقت کافی را داشته باشید می توانید بهترین نتیجه را از جراحی بینی خود دریافت کنید.

ویژگی های بینی گوشتی

  • بینی گوشتی ظاهر پهن و گردی دارد و بسیاری از افرادی که دارای این نوع از بینی ها هستند خواستار جراحی زیبایی بینی خود می باشند تا ظاهر زیبایی را در بینی خود ایجاد نمایند و بینی آن ها متناسب با سایر اجزای صورت آن ها باشد.
  • بینی های گوشتی بدلیل داشتن غضروف ضعیف از استحکام بالایی برخوردار نیستند پوست این نوع از بینی ها کلفت است و در نتیجه غضروف ضعیف توانایی نگهداری این پوست کلفت را ندارد به همین علت در صورت نیاز باید تقویت غضروف صورت گیرد .

نحوه جراحی بینی گوشتی

دکتر ناصری صدر جراح بینی در مشهد با استفاده از غضروف های مصنوعی یا غضروف خود فرد این تقویت غضروف را انجام می دهند تا غضروف بتواند توانایی نگه داشتن پوست کلفت بینی را داشته باشد و پس از جراحی بینی، نوک بینی حالت افتاده پیدا نکند. برای دریافت اطلاعات بیشتر در زمینه جراحی بینی گوشتی می توانید به مقاله جراحی بینی گوشتی مراجعه نمایید و آگاهی کافی را کسب نمایید. در زیر برخی از سوالات متداول در جراحی بینی گوشتی ارائه شده است تا شما پاسخ آن را دریافت نمایید.

سوالات متداول جراحی بینی گوشتی

آیا ورم بینی بعد از جراحی بینی گوشتی طبیعی است؟

ورم بینی بعد از جراحی بینی گوشتی کاملا یک امر طبیعی است . ممکن است بعد از مدت گذشت طولانی از جراحی بینی ورم برطرف نشود و فرد نتیجه دلخواه خود را دریافت نکرده باشد  که در این صورت دکتر ناصری صدر جراح بینی در مشهد با تزریق کورتون به نوک بینی این ورم را کاهش می دهد. پرهیز از مصرف زیاد نمک، قرار گرفتن سر بالاتر از حد معمول، استفاده از کمپرس سرد در روز های اولیه جراحی و مصرف آب آناناس در کاهش تورم ناشی از جراحی بینی بسیار تاثیر گذار هستند.

جراحی بینی گوشتی

پس از جراحی بینی گوشتی چه مدت باید از چسب بینی استفاده نمود؟

یکی از سوالات متداولی که از دکتر ناصری صدر جراح بینی در مشهد پرسیده می شود مدت زمان استفاده از چسب بینی است. مدت زمان استفاده از چسب بینی در افراد مختلف با توجه به ویژگی های بینی متفاوت است.

 

سونوگرافی ۳بعدی و ۴بعدی

سونوگرافی ۳بعدی و ۴بعدی

سونوگرافی در اهواز ، سونوگرافی

انجام سونوگرافی در دوران بارداری از اهمیت بالایی برخودار است  اما برای اینکه مادر بخواهد تصویری آشکار تر از چهره جنین خود را مشاهده کند سونوگرافی سه بعدی و چهار بعدی امکان پذیر می باشد.

انجام سونوگرافی ۳بعدی یا ۴بعدی می تواند اطلاعات بیشتری از یک ناهنجاری شناخته شده را برای ما فراهم کند.مثلا در مورد شکاف لب ،همچنین می تواند برای دیدن قلب و ارگان های داخلی هم مفید باشد .
در نتیجه بسیاری از مراکز تصویر برداری جنین فقط در صورتی که از نظر پزشکی انجام سونوگرافی ۳ بعدی ضروری باشد از آن استفاده می کنند
همان طور که قبلا ذکر شد تاکنون عوارض ناشی از انجام سونوگرافی در جنین انسان (در بیش از ۴ دهه که از انجام سونوگرافی گذشته است)اثبات نشده است ولی هرگونه سونوگرافی باید فقط توسط افراد آموزش دیده ماهر برای مدت زمان کوتاه و با حداقل شدت انجام شود .
اگر شما تصمیم دارید که یک عکس ۳ بعدی از جنین خود داشته باشید بهترین زمان انجام آن بین ۲۶ تا ۳۰ هفتگی است .
قبل از ۲۶ هفته چربی زیر پوست جنین خیلی کم است و استخوان های صورت از پشت آن دیده می شوند .بعد از ۳۰ هفته هم ممکن است به دلیل پایین آمدن سر جنین در حفره لگن قادر نباشیم که تصویر واضحی از صورت جنین را به دست آوریم .
این طبیعی است که شما دوست دارید یک تصویر صورت جنین خود را داشته باشید ولی گاهی به دلیل وضعیت قرار گیری جنین این مسئله امکان پذیر نیست .

%d8%b3%d9%88%d9%86%d9%88%da%af%d8%b1%d8%a7%d9%81%db%8c-%d8%b3%d9%87-%d9%88-%da%86%d9%87%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%d8%b9%d8%af%db%8c
اگر وضعیت قرارر گیری صورت جنین به طرف بالا و میزان مایع دور صورت جنین کافی باشد تصویر واضحی از صورت جنین به دست می آید .ولی اگر صورت جنین به طرف عقب باشد ،یا این که سر جنین در حفره لگن به طرف پایین رفته باشد ،یا میزان مایع کافی نباشد و همچنین اگر به دلیل اضافه وزن مادر یک لایه چربی زیر پوستی ضخیم وجود داشته باشد ،در این موارد تصویر خوبی به دیس نمی آید .
گاهی متخصص سونوگرافی از شما در خواست می کند قدم بزنید یا هفته بعد برای سونوگرافی مراجعه کنید تا موقعیت مناسب جنین برای به دست آمدن تصویر واضح ایجاد شود .
ولی گاهی با همه این اقدامات باز هم تصویر واضحی به دست نمی آید .ر

ایمپلنت ثابت دندانی

ایمپلنت ثابت دندانی

ایمپلنت دندان ثابت درون استخوان فک کاشته می شود و یک پایه مستحکم برای دندان های مصنوعی می باشند. ولی قبل از هر کاری دندان پزشک شرایط دهان ، لثه و فک شما را بررسی می کند و سوابق سلامت شما را مورد مطالعه قرار می دهد تا مطمئن شود شما شرایط برای انجام ایمپلنت دندان را داشته باشید. بعد از آن نوبت بررسی شرایط استحکام لثه و استخوان فک شماست که آیا لثه و فک شما قادر به جذب و تحمل ایمپلنت کاشته شده را دارد تا خیر؟. معمولا افراد سن بالا مشکلاتی چون تحلیل لثه و یا ضعیف بودن استخوان فک دارند که در این صورت قبل از ایمپلنت دندان باید تدابیر لازم انجام شود.

دلایل نیاز به ایمپلنت دندان

  • تحلیل رفتن لثه های بی دندان در مرور زمان
  • مشکل در جویدن غذا و ایجاد ناراحتی در ناحیه لثه در هنگام خوردن غذا
  • ناراحتی از جای خالی دندان در دهان در هنگام صحبت با دیگران و جلوگیری از لبخند زیبا
  • داشتن دندان های زیبا و سلامت در دهان باعث بالا رفتن اعتماد به نفس می شود
  • فشار نا متوازن بر روی دیگر دندان ها به هنگام جویدن و گاز گرفتن

معروف ترین جنس ایمپلنت دندان کدام است؟

بیشتر ایمپلنت های دندان از فلز با کیفیتی به نام  تیتانیوم ساخته می شوند. این فلز علاوه بر کیفیت بالا با بدن انسان سازگاری مناسبی دارد و می تواند برای این کار بسیار ایده آل باشد. تیتانیوم یک لایه ظریف بر روی سطح خود تولید می کند که از آن در برابر پوسیدگی محافظت می کند. این لایه در برابر اسید، ترکیبات نمک و اکسیژن مقاومت بالا دارد. علاوه بر این تیتانیوم ضد مغناطیسی بوده و هیچ گونه ضرری برای فرد ندارد. اصلی ترین دلیل استفاده از تیتانیوم این است که بدن انسان آن را به عنوان جسم خارجی پس نمی زند. تیتانیوم از سطوح مختلفی تشکیل شده است که شامل اسید H، اسپری پلاسما و پوشش هیدروکسی آپاتیت است. هیدروکسی آپاتیت ماده ای است که استخوان از آن ساخته می شود. این ماده در فرآیندی به نام اتصال زیستی به استخوان جوش می خورد

 انواع ایمپلنت دندان

ایمپلنت مدل ریشه ای :

این نوع از متداول ترین کاشت ایمپلنت دندان می باشد که برای افراد انجام می شود. نوع ریشه ای شکل در اصطلاح درون استخوانی یا درون ریشه ای نیز گفته می شود. ایمپلنت ریشه ای شکل مانند پیچ ضخیم یا مخروط است از طول و عرض مقاومی برخوردار است. برای رسیدن به نتیجه مطلوب در روش ایمپلنت ریشه ای ،  نیاز به ایجاد عمق  کافی در استخوان برای کاشتن پایه محکم است.

ایمپلنت چارچوب راموس:

این نوع را وقتی می توان انجام داد که استخوان فک پایین برای استفاده از ایمپلنت دندان ریشه ای شکل بسیار ضعیف باشد، یا اگر بخواهیم ایمپلنت ساب پریواستیل انجام بدهیم. این مدل دارای چارچوب راموس در گوشه عقب استخوان فک در دهان (یعنی نزدیک دندان های عقل) و نزدیک چانه قرار می گیرد. وقتی  که در آن قسمت  قرار گرفت و بافت اطراف آن بهبود یافت، یک میله فلزی ظریف در اطراف بالای لثه مشاهده خواهد شد. دندان های مصنوعی در ادامه به صورتی ساخته می شوند که متناسب با این میله باشند. این نوع ایمپلنت مناسب استخوان فک های ظریف و ضعیف تر می باشد.

چه افرادی نمی توانند ایمپلنت دندان انجام بدهند

  • افراد سیگاری و هر نوع استعمال دخانیات دیگر
  • بیمارانی که درحال شیمی درمانی و پرتو درمانی در سر و گردن می باشند
  • افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده
  • بیمارانی که اختلالات ایمنی بدن دارند یا داروهایی مصرف می کنند که این شرایط را به دنبال دارند
  • کسانی که عفونت شدید در لثه و دهان دارند

 

دکتر هومن عشقی دندانپزشک زیبایی بیان می کنند که اشخاصی که عفونت شدید لثه و دهان دارند ، نمی توانند ایمپلنت دندان را انجام دهند .

روش کاشت ایمپلنت چگونه صورت می پذیرد

در ابتدا برای شروع  کاشت ایمپلنت دندان، جراح  یک  برش در لثه  بیمار ایجاد می کند و با این کار به استخوان فک دسترسی پیدا می کند. در ادامه دندان پزشک  یک سوراخ در استخوان ایجاد کرده و پایه ایمپلنت را در استخوان جا سازی می کند. ممکن است جراح از عکسبرداری رادیولوژی استفاده کند. تا به این ترتیب اطمینان حاصل کند که ایمپلنت دندان به نحوه احسنت در محل قرار گرفته است. در آخر جراح محل برش زده لثه را بخیه می زند.

آیا می توان از پیوند استخوان بطور همزمان با کاشت ایمپلنت استفاده کرد؟

در بیشتر مواقع کاشت یک ایمپلنت دندانی در۱ ساعت انجام می شود. بیمار در طول این مدت مقدار خیلی کمی احساس ناراحتی خواهند داشت . میزان حس ناراحتی و درد در این حالت بستگی به تحمل خود بیمار دارد ، اما معمولاً این درد از نظر بیماران نسبتاً خفیف و قابل تحمل بوده است. اگر ایمپلنت در دندان های  جلو کاشته شود، دندان پزشک از دندان مصنوعی یا پل موقت استفاده می کند تا به این ترتیب دهان شما خالی از دندان های از بین رفته نباشد. قبل از شروع کار جراح با بیمار در مورد  نظرات و انتخاب هایش صحبت خواهد کرد.

اقدامات بعد از ایمپلنت دندان به چه صورت می باشد

  • بعد از عمل جراحی کاشت ایمپلنت دندان ، دندانپزشک زیبایی برای بیمار داروهای آنتی بیوتیک و مسکن تجویز می کند. مصرف این داروها به صورت منظم بسیار مهم می باشد  زیرا این آنتی بیوتیک ها از عفونت های احتمالی در ناحیه جراحی شده جلوگیری می کنند.

 

  • ترشحات دهان خود را با فشار بیرون نریزید
  • برای آشامیدن مایعات از نی استفاده نکنید
  • از استعمال دخانیات جدا خودداری کنید این کار ممکن است باعث خون ریزی در لثه شود. و مراحل بهبود را به تعویق بیندازد
  • از غذاهای نرم مانند سوپ استفاده کنید، تا به این ترتیب از ایجاد آسیب به لثه ها جلوگیری نمایید

لوپوس

آزمایشگاه ، آزمایشگاه پزشکی

لوپوس یکی از انواع بیمارهای خود ایمنی است که در نتیجه حمله سیستم ایمنی بدن به بافت ها و اندام های خودی ایجاد می شود. این حملات باعث التهاب، ورم و آسیب نقاط مختلف بدن همچون مفاصل، پوست، کلیه ها، خون، قلب و ریه می شود. هرچند درمان کاملی برای لوپوس وجود ندارد، اما از درمان هایی جهت کنترل بیماری و کاهش شدت آن کمک گرفته می شود.

علائم و نشانه های لوپوس چیست؟

ایجاد درد در مفاصل: اگرچه اغلب، ایجاد راش های پوستی اولین نشانه بیماری لوپوس است. اما یکی از مهمترین علائم این بیماری درد عضلات و مفاصل است. درد، تورم و خشکی مفاصل به ویژه در صبح یکی از شایع ترین علایم لوپوس است.

مفاصل مچ دست، پنجه و انگشتان در این بیماری بیشتر آسیب پذیر می شوند. آنچه ورم مفاصل و درد را در این بیماری از آرتریت روماتویید متمایز می کند این است که در آرتروز معمولا درد در هر دو طرف است، در حالیکه در لوپوس درد بیشتر در یک سمت بدن دیده می شود و بیشتر بیماران مبتلا به آرتروز میانسال و سالمند هستند، در حالیکه لوپوس بیشتر زنان در سنین باروری را تهدید می کند. لوپوس مانند آرتروز به مرور زمان سبب تغییر شکل مفاصل می شود.

ایجاد راش های پروانه ای در پوست: راش های معمول لوپوس روی گونه ها و بالای بینی را درگیر می کنند. این راش ها پروانه مانند بوده و در مقابل نور خورشید حساس می باشد.

ایجاد تغییر در ناخن ها: راش های لوپوسی می توانند باعث ایجاد قرمزی در پشت دست و ناخن ها شوند. همچنین باعث عدم خون رسانی صحیح به ناخن ها می شود که ابن امر موجب بی نظمی در شکل ناخن است. همچنین با ایجاد التهاب در بستر ناخن ها باعث ایجاد تورم در این بافت می شود.

تب و خستگی: خستگی مزمن یکی از مهمترین نشانه های لوپوس است. این خستگی می تواند ناشی از کم خونی و یا اختلال در عملکرد قلب، ریه، کلیه ها و دیگر مشکلاتی باشد که بر اثر لوپوس بوجود می آیند. تب می تواند از علائم عود بیماری باشد. وجود هرگونه تب غیر قابل توجیه در بیمار لوپوسی نیاز به بررسی از نظر عود بیماری دارد. همچنین تب ممکن است ناشی از وجود عفونت در بیمار باشد، که خود عفونت نیز می تواند باعث عود بیماری گردد.

حساسیت به نور خورشید: بسیاری از مبتلایان به لوپوس به نور آفتاب حساس هستند، به طوری که با قرار گرفتن در معرض نور آفتاب دچار راش قرمز رنگ در مناطق در معرض می شوند. همچنین نور خورشید می تواند ضایعات پوستی را تشدید نماید.

ریزش مو: بیماران لوپوسی معمولا در زمان فعالیت بیماری دچار ریزش مو می شوند. این نوع ریزش مو به صورت منتشر است و با کنترل بیماری برطرف می شود.

Raynaud’s phenomenon: به وضعیتی میگویند که سرما یا استرس موجب اسپاسم عروق در قسمتی از اندام میشود. علامت این اسپاسم معمولا درد در انگشتان دست یا پا است. Raynaud’s phenomenon در بیماری لوپوس به علت التهاب عروق خونی ایجاد میشود و گاهی اوقات چنان شدید شده که منجر به گانگرن و سیاه شدن انگشت میشود.

درد در قفسه سینه: التهاب پرده های اطراف ریه و قلب می تواند منجر به درد قفسه سینه شود، که معمولا این درد با تنفس و سرفه تشدید می شود.

سر درد: درگیری مغز در مبتلایان به لوپوس می تواند منجر به بروز سردرد شود. سردرد ناشی از لوپوس معمولاً شدید بوده و با سردردهای قبلی بیمار متفاوت است و به مسکن جواب نمی دهد. سردرد می تواند به علت میگرن، افسردگی و اضطراب نیز باشد است. توصیه می شود در صورتی که سردرد جدید یا شدید ایجاد شد، هر چه سریعتر به متخصص روماتولوژی مراجعه نمائید، تا بررسی های لازم به عمل آید.

چه کسانی بیشتر در معرض این بیماری هستند؟

لوپوس می تواند در هر دو جنس و در تمامی نژادها بروز یابد. اما میزان این بیماری در زنان 8 برابر مردان است. همچنین سن بروز این بیماری 20-40 سالگی است. لوپوس می تواند زمینه خانوادگی داشته باشد اما این بیماری فقط در 3% از فرزندان افراد مبتلا به لوپوس مشاهده شده است.

تشخیص:

ازآنجا که علائم اولیه لوپوس می تواند مشابه با بیماری های دیگر بوده و بروز دیررس داشته باشد و همچنین ممکن است این نشانه ها در افراد مختلف متفاوت باشد، تشخیص بالینی این بیماری با چالش رو به رو است. بررسی ها حاکی از آن است که میزان برخی از آنتی بادی ها طی این بیماری تغییر می یابد از این رو تست های تشخیصی آزمایشگاهی از مهمترین روش های بررسی این بیماری می باشند که از جمله این آزمایشات می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

(Antinuclear antibodies (ANAs

(Deoxyribonucleic and antibodies (Anti DNAs

Anti-Smith and antibodies

شمارش گلبولهای قرمز، سفید و پلاکت

انواع لوپوس:

لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE): این نوع از لوپوس می تواند باعث ایجاد جوش ها و کهیر های پروانه شکل برروی پوست بینی و گونه ها شده و در صورت درمان نشدن برروی تمام پوست بدن گسترش یابد. بجز آسیب دیدن پوست بیماری لوپوس می تواند باعث ملتهب شدن و یا آسیب دیدن مفاصل، ماهیچه ها، غشاء درونی یا اطراف ریه، قلب کلیه و مغز شود

لوپوس اریتماتوزدیسکوئید(DLE): این نوع از لوپوس معمولا پوستی که در برابر آفتاب قرار گرفته را تحت تاثیر قرار داده و تاثیری برروی اندام های حیاتی نمی گذارد. ضایعات قرص مانند این بیماری معمولا بعد از بهبود باعث باقی ماندن جای آنها برروی پوست می شوند.اثرات لوپوس دیسکوئید محدود به پوست است. هر چند علائم لوپوس سیستمیک مانند درگیری کلیه و قلب در 10% از افراد واجد لوپوس دیسکوئید نیز مشاهده شده است.

لوپوس دارویی (Drug- Induced Lupus Erythematosus(DILE یک بیماری اتوایمون و مشابه بیماری لوپوس سیستمیک (SLE) است که به واسطه‌ی داروهای خاصی ایجاد می‌شود. در حال حاضر در حدود ۳۸ دارو وجود دارد که مشخصاً مصرف‌شان ممکن است سبب بروز لوپوس دارویی شود. لوپوس دارویی معمولاً خفیف‌تر از لوپوس سیستمیک است و اغلب ماهها و حتی سالها بعد از شروع مصرف داروهای مسبب آن، بروز می‌نماید. علائم بالینی DILE به طور عمده شامل درد و التهاب مفاصل، تب، التهاب قلب و پریکارد، التهاب ریه و پلور، راشهای پوستی و یووئیت قدامی است. در حالی که احتمال درگیری کلیه‌ها و سیستم اعصاب مرکزی در این بیماری نادر است. لازم به ذکر است که به رغم اینکه درگیری کلیه‌ها و CNS در لوپوس دارویی نادر می‌باشد اما بعضی از داروها اساساً ممکن است به طور واضح درگیری کلیه ایجاد کنند.

درمان لوپوس:

درمان بیماری لوپوس بسته به نوع علایم و نشانه های بروز کرده متفاوت است. داروهایی که عموما برای درمان این بیماری استفاده می شوند شامل داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs)، کورتیکواستروئیدها (Corticosteroids) و داروهای سرکوب کننده ایمنی(Immunosuppressants) می باشند. مصرف و عدم مصرف این داروها، میزان و نوعشان و نحوه مصرف آنها باید به تشخیص پزشک صورت گیرد.

اهدای‌ جنين

لاپاراسکوپی | جراحی لاپاراسکوپی

اهدای‌ جنين در مواقعی مورد استفاده قرار می گیرد که زوجین توانایی باوری نداشته و صاحب فرزند نشوند. در واقع بهتر است بگوییم زمانی که لقاح تخمک و اسپرم برای برای زوج گیرنده نباشد گفته می شود که برای بارداری از اهدای‌ جنين استفاده شده است.

اهدای‌ جنين

کاربرد اهدای‌ جنين

از روش اهدای‌ جنين در دوحالت استفاده می شود :

1ـ در مواردی که مرد توانایی تولید اسپرم را نه در نمونه مایع منی و نه در بیوپسی بیضه ها نداشته و نتیجه گرفته می شود که مشکل ناباروری از سمت مرد است . در این حالت از اهدای‌ جنين استفاده می شود.

2ـ زمانی که در بارداری خطر انتقال بیماری های ژنتیکی مانند هموفیلی، دیستروفی عضلانی دوشن و یا ناهنجاری های مادرزادی به نسل های بعدی باشد ، در صورتی که بتوان به کمک اهدای‌ جنين از این مشکل جلوگیری نمود ، از اهدای‌ جنين استفاده می شود.

روند اهدای‌ جنين

برای زوج هایی که مشکل ناباروری داشته و تمایل به استفاده از اهدای‌ جنين دارند ، می توان از 2 منبع ، استفاده نمود. اول زوج هایی که برای درمان ناباروری خود از تکنیک تزریق اسپرم به تخمک  (میکرواینجکشن) استفاده کرده اند و تعداد جنین های تشکیل شده بیشتر از تعداد جنین های انتقالی بوده و دیگر تمایلی به استفاده از جنین های منجمد شده خود ندارند و دسته دوم زوج هایی هستند که مشکل ناباروری نداشته و تمایل دارند که اهدای‌ جنين کنند.

بعد از مراجعه زوجین به مركز ناباروري و انجام آزمایشات بعد از اثبات اینکه هیچ کدام از روش های درمان ناباروری برای زوجین جوابگو نیست ، به واحد مددکاری معرفی می شوند. در این واحد درباره تمام زوایای این مساله به زوجین توضیح داده شده و بعد از سپری شدن مدت انتظار زوجین ، برای احراز صلاحیت اخلاقی و جسمی و اجتماعی  نامه ای به دادگاه خانواده و پزشکی قانونی فرستاده می شود. بعد از صدور مجوز های لازم می توانند وارد دوره درمانی شوند.

از شرایط اهدای‌ جنين ، ناشناس ماندن پدر و مادر است . به این معنی که تا سن 18 سالگی زوجین اهدا کننده و دیافت کننده همدیگر را نشناخته و بعد از سن 18 سالگی فرزند حاصل ، تنها در صورت درخواست فرزند ، هویت پدر و مادر ژنتیکی به او اعلام می شود. نکته بسیار مهم در روند درمان این است که هم زوج اهدا کننده و هم زوج دریافت کننده درباره مسائل حقوقی و شرعی این موضوع تحقیق کرده و آن را پذیرفته باشند.

جراح بینی

جراح بینی

جراحی بینی توسط متخصص جراح بینی انجام می شود . اغلب افراد با جراحی بینی سعی در برطرف کردن ایرادات بینی خود دارند ،بعد از جراحی بینی در نتیجه بینی فرد زیبا و بدن هیچ گونه ایرادی می شود .

انتخاب جراح بینی در جراحی بینی به عنوان یک امر بسیار مهم می باشد .

انتخاب جراح بینی معمولا کار سخت و دشواری می باشد ،خصوصا اگر برای انتخاب فرد گزینه های زیادی داشته باشد .البته این نکته را باید یاد آور شویم که جراحی بینی در ایران بسیار شایع و فراگیر شده است و می توان گفت بهترین جراحان بینی در ایران وجود دارند و از بیشتر کشورها برای انجام جراحی بینی مراجعه می کنند . در حقیقت می توان این طور گفت که انتخاب از بین این همه جراح بینی تقریبا کار دشواری می باشد .

جراح-بینی

اقدامات زیر می توانند کمک شایانی در انتخاب جراح بینی داشته باشند :

بیمار می تواند حضوری به مطب جراح مراجعه کند .از بین مریضان و کسانی که بینی خود را جراحی کردند ،راجع به سابقه پزشک پرس و جو کند .و همینطور با مراجعه به مطب جراح می تواند نمونه کارهای جراح بینی را از نزدیک ببیند .

امروز هر اطلاعاتی در گوگل موجود است . با کمی جستجو در گوگل در باره جراح مورد نظر تحقیق کنید و این امکان وجود دارد که به صورت آنلاین فیلم واقعی جراحی بینی را آنلاین تماشا کنید.

با مراجعه به سایت جراح بینی مورد نظرتان و همچنین مطالعه کردن مقالات و سابقه جراح در جراحی بینی اطلاعات زیادی از جراح بینی بدست آورید .

با مشاهده گالری در سایت پزشک ،سبک جراحی بینی پزشک را متوجه می شوید .

خشکی پوست

خشکی پوست

بهترین متخصص پوست در تهران | متخصص پوست

برای اینکه بخواهید از مکشلات پوستی جلوگیری کنید باید مراقبت های لازم را از پوست بکنید.

در خشک شدن پوست عوامل مختلفی دخیل هستند که برخی از آن ها به آسانی قابل درمان هستند ولی برخی دیگر به مدت زمان بیشتری برای درمان نیاز دارند یکی از علت های مهم خشکی پوست از دست رفتن آب و کمبود رطوبت در لایه ی سلولی کورنئوم پوست است. خشکی پوست در هر سنی می تواند بروز کند و مشکلاتی را برای افراد بوجود آورد که در صورت بروز باید به درمان آن پرداخت.

خشکی پوست

علل خشکی پوست

  • عوامل ژنتیکی( در بسیاری از افراد که پدر یا مادرشان مشکل خشکی پوست دارند این بیماری پوستی در فرزندان آن ها هم مشاهده می شود.)
  • کمبود مواد مغذی و رژیم غذایی نامناسب یکی دیگر از علت های بروز خشکی پوست است در نتیجه افراد باید به رژیم غذایی خود توجه بسیاری کنند.
  • قرار گرفتن پوست در معرض مستقیم برخی از فلزات و عناصر مخصوصا در فصل زمستان
  • در صورتی که غدد چربی به مقدار کافی و طبیعی پوست را چرب نکند می تواند باعث بروز خشکی پوست شود.
  • شست شوی زیاد بدن با صابون های تند عوامل محیطی مانند باد، سرما و قرار گرفتن در معرض نور خورشید و تماس مستقیم با مواد شیمیایی
  • ورود به دوران یائسگی می تواند در برخی از زنان موجب بروز خشکی پوست شود.
  • کاهش وزن شدید و سوء تغزیه
  • قرار گرفتن در محیط های سرد و آب و هوای بیابانی
  • فقدان ترشح غدد پوستی
  • بیماری هایی پوستی مانند پسوریازیس، التهاب پوست و اگزما
  • از یکی دیگر از علت های خشکی پوست میتوان به بیماری دیابت، کم کاری تیروئید و نارسایی کلیه اشاره کرد.

درمان خشکی پوست

بهترین روش برای پیشگیری از خشکی پوست مرطوب نگه داشتن پوست است در نتیجه بعد از شستشوی پوست و خشک کردن پوست آن را با استفاده از کرم های مرطوب کننده، مرطوب نمایید.

در صورت ترک برداشتن پوست مصرف آب و اسید های چربی را حتما در رژیم غذایی خود قرار دهید.

به مدت طولانی در محیط های خیلی گرم، خشک و سرد قرار نگیرید و از تماس مستقیم با باد و نور خورشید پوست خود را محافظت کنید.

در هنگام استحمام از آب خیلی داغ استفاده نکنید و برای شستشو از صابون های ملایم استفاده نمایید زیرا شستشو بدن با صابون های تند باعث از بین رفتن رطوبت و خشکی بدن می شود.